มนุษย์แห่งอารมณ์

posted on 30 Oct 2012 21:30 by ambaschobsanti

เราอ่านหนังสือ มนุษย์แห่งอารมณ์

เล่มนี้มีประวัติอยู่บ้าง

เราซื้อเล่มนี้มานานละ

แต่อ่านจบบนรถไฟตอนขานั่งกลับลาดกระบังเลย

ตอนแรกจะซื้ออีกเล่มนึงไปใช้เพื่อนที่เราทำหายไป

แต่เจอเล่มนี้ก่อนก็ซื้อเลย เลยเงินหมดพอดีไม่ได้ซื้อให้เพื่อน

ต้องเลื่อนมาอีกปีนึงถึงจะได้ซื้อใช้ หวังว่าเพื่อนจะหายโกรธแล้ว

 

หนังสือมนุษย์แห่งอารมณ์ เขียนโดยสิบเดซิเบล

เราเคยอ่านหนังสือเขามาสามเล่ม

เล่มแรกอ่าน คณิตศาสตร์ รศ. อ่านจบแล้วติดใจมาก

พอถึงงานหนังสือครั้งนั้นเห็นชื่อสิบเดซิเบลอีกเลยลองซื้อมาอีกที

เรื่องมนุษย์แห่งอารมณ์ที่จะเขียนถึงนี่แหละ

อ่านจบยิ่งติดใจ ติดใจในความกวน ความหยาบคายของเขานี่แหละ

พอมาตอนนั้นหนังสือเขาออกใหม่ชื่อเรื่อง ความเงียบระหว่างเรา

เลยรีบซื้อมา แต่เล่มนี้ผิดคาด

เรื่องมันค่อนข้างเรื่อยๆเหมือนเป็นบันทึกของใครสักคน เลยอ่านน่าเบื่อหน่อย

อ่านได้ครึ่งเล่มนิดๆเองมั้ง ก็ปล่อยวางทิ้งไว้ กะว่าค่อยหยิบมาอ่านใหม่อีกที

 

ตอนนั้นจำได้ว่าอ่านเรื่องมนุษย์อารมณ์บนรถไฟ เสียงดังมาก

เลยไม่ได้จับใจความอะไร หรือจำอะไรได้เท่าไหร่

ตอนนี้หยิบเล่มนี้มาอ่านอีกที

แปลกมากทั้งที่เคยอ่านจบไปแล้วแท้ๆ แต่ว่าพออ่านจบอีกรอบเรากลับยิ่งประทับใจ

ติดใจบทนึงมากๆเลย ชื่อบทว่า สมการรัก อยู่หน้าหกสิบเก้า จำเลขหน้าได้ซะเม่นเลย

 

10 เดซิเบลเคยเป็นครูสอนคณิตศาสตร์มาก่อน

ครั้งหนึ่งมีนักเรียนถามเขาว่าเราจะเรียนคณิตศาสตร์ไปทำไม

เหมือนคำถามที่เราเคยคิดถามกันเลยใช่ไหม นั่นสิ เราจะเรียนคณิตศาสตร์ไปทำไม เรียนไปก็ไม่ได้ใช้

เขาตอบกับนักเรียนว่า คณิตศาสตร์สอนให้เรามองโลกในหลากหลายมุม

ไม่ใช่มองแค่มุมเดียว การแก้โจทย์คณิตศาสตร์มันก็มีได้หลากหลายทาง

มันสอนให้เรามองหามุมใหม่ๆอยู่เสมอ ไม่ยอมแพ้

แต่สิ่งเหล่านั้นมันซึมซับเข้าสู่ตัวเราโดยที่เรา ไม่รู้ตัว

และอะไรที่เราได้รับมันมาโดยไม่รู้ตัว เรามักไม่เคยมองเห็นค่าของมันเลย

 

 

แต่นั่นแหละ พอเรามาทำข้อสอบเรากลับนิสัยเสีย

ข้อสอบมีตั้งหลายข้อ แต่บางครั้งเราก็มักจะมาจมปลักอยู่กับปัญหาที่แก้ไม่ออกแค่ข้อเดียว

การยอมแพ้ในข้อๆเดียวก็ไม่ได้หมายความว่าเราพ่ายแพ้ไปเสียทั้งหมดเสียหน่อย

ยังมีอีกตั้งหลายข้อให้เราได้ทำ

ตรงกันข้ามหากเรามัวแต่แก้ข้อที่แก้ไม่ได้เพียงข้อเดียว ชีวิตเราเองอาจจะพังก็ได้

 

เขาเทียบกับความรักต่อ 

สมการกับความรัก

ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน

หากว่าต้องหาค่าตัวแปรมาแทนทีเพื่อหาคำตอบของสมการ

แต่ถ้าเราไม่สามารถหาค่าตัวแปรได้ครบ เราก็แก้โจทย์ไม่ได้

 

 

บางทีสิ่งที่เราต้องทำคือเปลี่ยนโจทย์ใหม่ เปลี่ยนสมการใหม่

บางครั้งการละทิ้งข้อสอบเพียงข้อเดียว

อาจดีกว่าจมปลักอยู่กับสมการที่ไม่มีวันแก้ได้

ซึ่งอาจทำให้ชีวิตของเราพังไปทั้งชีวิต

เราคิดว่าแบบนั้นน่าจะดีกว่านะ

 

 

แต่ก็อาจแค่สำหรับตอนนี้

 

Comment

Comment:

Tweet

เดี๋ยวจะไปหามาอ่านบ้างเลย big smile Hot! Hot! Hot!

#1 By Ayako on 2012-10-30 22:15