ชิวิตมึนๆของนักเรียนไอที

วันนี้เป็นวันพิเศษสำหรับผมครับ มันไม่ได้เป็นวันครบรอบ หรือว่าเป็นวันที่คนอื่นต้องมาเฉลิมฉลองอะไรกับผมหรอก(หรือว่าต้องหว่า ฮ่าๆ) เพราะว่านี้เป็นวันที่ผมตื่นเช้าครับ

โดยปรกติตอนอยู่หอ ผมมักจะเป็นคนนอนเช้า หรือไม่ก็เกือบเช้าตลอด ซึ่งตรงข้ามกับการตื่นเช้าโดยสิ้นเชิง เพราะว่าโดยปรกติถ้านอนเวลาปรกติก็ย่อมจะส่งผลให้ผมไปตื่นเอาเพลาปรกติที่ตื่นเช่นกัน ฮ่าๆๆ

สาเหตุที่ผมตื่นเช้านั้นก็คือตอนนี้ผมอยู่บ้านครับ ผมอยู่กับปู่และย่านะ ปรกติผมอยู่กับน้องคนเล็กอีกคนนึงด้วย ซึ่งตอนนี้ไอเจ้านั่นไม่ได้อยู่บ้านอะ ไปเข้าค่ายภาคฤดูร้อน ผมก็เลยอยู่กับปู่และย่าผม รวมกันได้สามคนพอดี

พอดีว่าเมื่อวานเป็นวันปรกติของทุกๆวันของผมครับ คือนอนตีสีเกือบจะห้าละก็เข้านอน ซึ่งกิจกรรมที่ทำก็หาใช่เป็นสิ่งที่ส่งเสริมผลการเรียนที่ไม่ค่อยจะสู่ดีนักในตอนนี้ซักเท่าไหร่ไม่ ส่งผลให้ผมต้องตื่นเวลาปรกติไปด้วยนั่นคือ เที่ยงวัน ครับ ก็โอเคเวลาปรกติ แหะๆ 

ลงมาจากห้องก็เจอสิ่งไม่ปรกติครับ นั่นคือโดนบ่นครับ เป็นชุดหงะ แต่ก่อนยังพอเคยชิน แต่เด๋วนนี้ผมไปอยู่หอเลยไม่มีใครให้มานั่งบ่น(อาจมีป้าเจ้าของหอเนี้ยแหละ ที่บางทีแกบ่นเก่งกว่าย่าผมซะอีก !!) ก็เลยเริ่มรู้สึกไม่คุ้นชินเท่าไหร่นัก ก็นั่งฟังครับ นั่งฟังเป็นเรื่องเป็นราวเลยนะ ปรกติตอนเด็กๆ(หรืออาจจะตอนนี้ด้วยแหละ) เวลาที่ผมโดนบ่น หรือโดนทำโทษ ผมจะยอมให้ถูกกระทำโดยไม่หลีกหนีหรือว่าขัดขืนนะ ผมจะยอมแต่โดยดี ละก็ปล่อยให้แกสำเร็จโทษผมจนกว่าแกจะพอใจผมถึงจะค่อยหลบตัวไปทำตัวเป็นพระเอกเอ็มวีที่อื่นคนเดียวอีกทีนึง

กลับมาที่เรื่องที่โดนบ่นครับ ผมโดนบ่นเรื่องที่มันเป็นปรกติของผม เรื่องการตื่นนอนนั่นแหละ ฟังจนซึ้งน้ำตาแทบจะไหล ฮ่าๆ ความจริงก็เถียงๆกับแกเล่นๆด้วยแหละ เพื่อที่ว่าจะได้ไม่เครียดมากทั้งสองฝ่าน อะหรือว่ายิ่งเครียด ฮ่าๆ หลังจากฟังคำสังสอนจากย่าผมผู้ซึ้งผ่านโลกมาอย่างโชคโชนแล้ว ผมก็ตั้งใจและตั้งมั่นกับตัวเองว่า "พรุ่งนี้กูจะต้องตื่นเช้าให้ได้ !! " เหมือนเป็นให้สัญญาหลังจากที่ได้รู้ผลการเรียนฟัคแม้วของตัวเองในเทอมนี้ และก็ตั้งเป่าใหม่ว่า "เทอมหน้ากูจะตั้งใจเรียน !!!" และมันก็จะวนลูปไปเรื่อยๆอย่างนี้ครับ สัญญากับตัวเองแมร่งทุกเทอมอะ ไม่เคยทำได้ซักที -*-

ว่าแล้วพอตกกลางคืนของเมือวาน ผมก็ตั้งมั่นเลยว่า จะตื้นเช้าๆ ยังไงก็ต้องตื่นเช้าให้ได้ ผมรีบเข้านอนเลยครับ พอตีหนึ่งเกือบจะตีสองผมกระโดดขึ้นที่นอนแล้ว เมือคืนอากาศร้อนนิดหน่อยแต่พอทนได้ แต่......มันนอนเท่าไหร่ก็ไม่หลับครับเหมือนคนเคยเข้าห้องน้ำประจำตอนเย็นแต่พอมีวันพิเศษที่จำเป็นต้องเข้าตอนเช้าก่อน แต่มันไม่ใช่เวลาของมันเบ่งยังไงก็ไม่ออกซักที เหมือนการนอนของผมแหละครับ นอนเท่าไหร่ก็ไม่ยอมหลับซักที กว่าจะทำใจให้หลับได้ผมว่าน่าจะเกือบๆชั่วโมงอยู่นะ เอ่อลืมไป ก่อนนอนผมตั้งนาฬิกาปลุกไว้ 8 โมงเช้าครับ เพราะเห็นว่ากุคงทำได้แค่นี้แหละ เช้ากว่านี้คงไม่ไหว อย่างน้อนคนเราต้องนอนกันวันละหกชั่วโมงเซ่ ??

ละผมก็หลับครับ รู้สีกตัวอีกทีโดยที่ไม่ได้ตื่นด้วยเสียงนาฬิกาปลุกที่ผมเป็นคนตะโกนอัดเสียงเข้าไปเอง ผมก็สันนิฐานในใจเลยว่ากุคงทำไม่ได้อีกแล้วแหละ เหมือนกับที่เคยสัญญากับตัวเองเรื่องตั้งใจเรียนนั่นแหละ แต่เอาวะ อย่างน้อยขอดูเวลาที่อุตส่าตั้งใจว่าจะตื่นซักหน่อยเหอะ

6.10 น.!!! โห่ไปฟัคโล่แล้วกุจะตื่นทำไมเช้าอย่างนี้วะ ในใจคิดไปเองว่านี่มันเช้าอยู่ๆ กุยังพักผ่อนไม่เพียงพอ หมอเขาบอกให้นอนกันอย่างน้อยวันละหกชั่วโมง แล้วผมก็จินตนาการนึกคิดถึงผลที่ตามมาจากการพักผ่อนไม่เพียงพอต่างมากมายและสรุปผลเอาเองว่า นอนต่อจะดีกว่า ละก็นอนครับ

พลิกซ้ายที ขวาที ก็ยังไม่หลับซักที อะไรกันนักหนาเนี้ยนอนไม่หลับตอนกลางคือก็ว่าแย่แล้วนะ ยังจะไม่หลับตอนเช้าอีก  เซงเป็ดที่สุดเลยตัดสินใจไม่นงไม่นอนแมร่งละ ตื่นก็ได้วะ ผมออกจากห้อง ตอน 6.30 น. ลงมาคนข้างล่างซึ่งประกอบด้วยปู่และย่าของผมก็ทำหน้างงกันใหญ่ คงสงสัยว่า หลานสมองเสื่อมหรือเปล่าหรือว่าตั้งนาฬิกาผิด วันนี้ถึงได้ตื่นเช้าได้ ก็ทำหน้างงๆ กันไป

ผมจัดการอาบน้ำอาบท่าตอนอาบน้ำก็นึกถึงเรื่องที่ฝันเมื่อคืนได้ จำได้ลางๆแต่พอจำได้ว่าฝันถึงใครนะ ผมฝันถึงคนเดิมมาสองวันติดแล้วเท่าที่จำได้ วันอื่นๆก็เคยนะแต่อาจจะไม่ติดกัน ผมว่าถ้าหากว่าวันไหนที่เรานอนน้อยเราจะจำฝันของตัวเองได้นะครับ ผมเคยได้ยินมาว่าคนเราคืนๆนึงจะฝันมากถึง 40-50 เรื่องต่อคืนเลยทีเดียว แต่ว่าฝันส่วนใหญ่ของเรานั้นเราจะจำไม่ได้ แต่ส่วนที่จำได้นั้นเราได้ฝันในช่วงที่เรานอนหลับไม่ค่อยสนิทเท่าไหร่เลยจำได้ 

พูดถึงเรื่องฝัน ผมว่าฝันเป็นสิ่งที่ดีนะครับ บางครั้งเราได้ทำสิ่งที่ไม่ได้ทำหรืออาจไม่มีวันได้ทำเลยก็ได้ในชึวิตนี้ แต่อย่างน้อยก็ได้ทำในฝันละวะ ถามว่าบางเรื่องบางราวเราก็พอคิดได้นี่ว่าถ้ามันจะเกินขึ้นมันจะเป็นยังไง หรือว่าอย่างน้อยกุก็เคยดูหนังวะ ว่าเวลาที่พระเอกมันหนีตายหนะทันทำยังไง ไม่เห็นว่ามันจะต่างจากฝันยังไง ใช่ครับบางทีมันก็เป็นอย่างนั้นแหละ แต่ว่าสิ่งที่มันต่างกันก็คือ อารมณ์ ครับ ตอนเราฝันเราจะมีอารมณ์ร่วมไปกับมันด้วย เพราะว่าตอนนั้นตอนที่เราฝันหนะเราจะคิดว่ามันกำลังเกิดขึ้นจริง !! เราไม่ได้คิดไปเองหรือว่ากำลังดูไอหน้าหล่อที่ไหนมันแสดงอยู่ แต่ว่ามันเป็นเรื่องจริงที่เรากำลังประสบอยู่ เราเลยมีอารมณ์ สุข ทุกข์ ตื่นเต้น หรือว่าเสียวไปกับมันด้วย(อย่าคิดลึกครับฝันว่าตกตึกก็เสียวนะ อิอิ ) อย่างน้อยมันก็เป็นข้อดีของการฝันหละครับ

กลับมาที่เรื่องของการตื่นเช้าของผมต่อ เมื่อกี้ผมกำลังอาบน้ำอยู่ใช่ปะ ละก็ถูก interrupt(ใช้ศัพท์คงศัพท์คอมที่ได้เรียนมาบ้างละวะ อย่างงน้อยก็ยังพอดูมีความรู้ ฮ่าๆ ) ด้วยเรื่องของความฝัน อะต่อๆ พออาบน้ำเสร็จก็ไปซื้อโจ๊กครับ ฮ่าๆ ผมไม่ได้กินโจ๊กมานานแล้วนะ ละก็พ่วงกับการที่ผมไม่ได้กินอาหารเช้ามานานแล้วด้วย วันนี้เลยรู้สึกแปลกที่ได้ออกไปซื้อโจ๊ก คนในซอยบ้านผมก็คงรู้สึกแปลกๆไม่ต่างไปจากผมหรอก ที่เห็นผมเดินออกจากบ้านมาตอนเช้าๆหนะ เหอๆๆ เห็นมองแล้วทำหน้างงๆกันใหญ่เลย -*-

ตื่นเช้าแล้วมันก็ทำให้รู้สึกดีนะครับ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะว่าผมตื่นเช้าเลยทำให้รู้สึกดี หรือว่าผมรู้สึกไปเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้รู้สึกดีและพอจะยิ้มสู้กับการบ้านการเมืองที่ไม่ค่อยจะปรกติดีเท่าไหร่ในยามนี้หนิครับ